Кухарка Вольга

Вольга з раніцы мяркуе,

што б такое згатаваць.

Страву, смачную такую, 

каб і пальцы аблізаць.

Йдзе на рэчку брат Юрась.

Можа, трапіцца карась?

Закарцела Вользе

спячы рыбу ў фользе.

Шакаладку дастае,

фольгу сцягвае з яе.

Не бяды, што танкаватая,

а бяда, што малаватая:

раптам зловіць карася

брат памерам з парася?

Тут вяртаецца Юрась.

– Малаваты мой карась!

– Не-не-не, у самы раз!

Падыходзіць фольга!-

радуецца Вольга.

 

Алена Церашкова

Advertisements
This entry was posted in Вершы and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s