КРЫСЦІНА

Захацелася Крысціне

Зняць з карніза павуцінне.

Эх, высока! Не дастаць!

Можа, лепш на крэсла стаць?

Малавата вышыні –

Выручае стосік кніг!

Зараз атрымаецца…

Вой! Трымай! Гайдаецца!

Грукат, крык… Бягуць бацькі…

Ад вазона – чарапкі,

Без дзвюх ножак крэсла,

Палка шчоткі трэснула…

Ды ўсміхаецца Крысцінка:

Над вакном ні павуцінкі!

Advertisements
This entry was posted in Вершы and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s