Павел Змітрук. Вам, якія…

***

Ноч як прысуд. І мне ня знаць – завошта;

Ноч нібы помста. Мне ня знаць – каму.
Як собіць вам, ну што ж – прастаўце кошты
Любому дню распнутаму майму.

Як собіць вам, судзіце і карайце…
Ўвесь гэты Край і так – крыжамі ў рад.
Адданы сябар – вам найгоршы здрайца,
Паэт для вас – прапойца і вар’ят.

Ды й Бог у вас – лагоднік ці паскуднік:
Як дасьць усё, альбо ня дасьць нічога…

А я – ня маючы ручнога Бога –
Ні сябар, ні паэт і не пакутнік…

(узята з Фэйсбук Павел Змітрук)

 

 

Advertisements
This entry was posted in Вершы and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s