Гэта мала – вайны не жадаць. Павал Змітрук

Хай памрэ гэты ранак, засьне ненароджаны ў ночы,
Ў гэтым чэраве чорным стане варанячым крылом.
Калі дзень для таго, каб Прарокам выпорвалі вочы –
Гэты дзень не прыдасца, каб Божым упіцца сьвятлом.

Калі вусны людскія – “каб ісьціну ў іх адабралі”,
………..
Калі сэрцы людскія свабодай ані не баляць…
Не жадаю, каб поскудзь бацькоўскі надзел ваявала,
Але як гэта ўсё ж такі мала – вайны не жадаць…

Advertisements
This entry was posted in Вершы and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s