Змітрук Павел : ахвярую Ларысе Сімаковіч

***
Я даўно ня плачу па Айчыне
немінучай, да якой належу.
Ані кроплі не плачу вачыма…
Ані мрою колішнія межы,
і ня трызьню дзедавай лучынай…Я жыву рэальным і магчымым.
…і даўно ня плачу па Айчыне.

…Раманюк… і сьледства і прычына…
О, трагізм і рухаў і абрысаў…
Я заўчора плакаў па Айчыне…
Дзякуй Вам, цалую Вас, ……….

Павал Зьмітрук
Advertisements
This entry was posted in Вершы and tagged , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s