Уладзімір Высоцкі. Я НЕ ЛЮБЛЮ

Я не люблю фатальнага зыходу,
Ніколі ад жыцця не прыстаю.
Ды я любую не люблю нагоду,
Калі вясёлых песень не пяю.

Я не люблю халоднага цынізму,
Ў захопленасць не веру, а тым больш,
Калі чужынец праз плячо у ліст мой
Заглядвае, вярэдзячы мой боль.

Я не люблю, калі – напалавіну,
Калі размову спыніць панікёр.
Я не люблю, калі страляюць ў спіну,
Таксама супраць, калі стрэл ва ўпор.

Я ненавіджу багну плётак-версій,
Сумненняў шалі, пашанот іглу,
Калі бесперапынна – супраць шэрсці,
Калі жалезам драпаюць па шклу.

Я не люблю упэўненасці сытай, –
Хай лепш без тармазоў і лоб у лоб.
І прыкра мне, што гонар пазабыты,
А ў гонары – махлярства і паклёп.

Калі я бачу струшчанае крылле –
Сціскае мае вусны немата:
Я не люблю насілле і бяссілле, –
Адно шкада распятага Хрыста.

Я не люблю – у боязі раздумваць,
Балюча мне, калі бязвінных б’юць.
Я не люблю, што лезуць у душу мне,
Тым больш – калі ў душу маю плююць.

Я не люблю манежы і арэны:
На іх мільён мяняюць па рублю.
Няхай у хуткім часе перамены –
Ніколі гэта я не палюблю!

пераклад Георгія Ліхтаровіча

Advertisements
This entry was posted in пераклады, песні and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s