“Дзякуй” – не “спасибо”

“Дзякуй” – вось насамрэч некалькаванае рускае слова, этымалагічна зусім аддаленае ад “спасибо”. Толькі ніколі не кажыце “вялікае дзякуй!”, бо гэта ўсе ж калька з рускага “большое спасибо”.

Беларусы ўжываюць як форму “Дзякуй!”, так і выразы “Прымі, калі ласка, падзяку за…”, “Шчыры дзякуй!”, “Дазволь выказаць маю ўдзячнасць!”

Нават калі ў вас з’явілася жаданне выказацца іранічна (па-руску гэта б гучала так: “Благодарю покорно!”), кажыце “Дзякуй табе за ласку!”

Ну а калі ўдзячнасць ваша бязмежная, смела кажыце: “Шчыры тлусты дзякуй!” (руск. Большущее спасибо) – калі да такога спалучэння вы яшчэ не выспелі, скажыце проста: “Вялікі дзякуй!”

Калі ж ваша ўдзячнасць яшчэ і шчырая, то ад усяго сэрца кажыце: “Шчыра ўдзячны/ўдзячная!”

Але ж пры чым тут “дзякуй” – не “спасибо”? А пры тым, што рускае “спасибо” ўтварылася ад “спаси Бог”, а беларускае “дзякуй” прыйшло да нас з нямецкай мовы праз польскую (danken  – dzięki). Такім чынам, “дзякуй”, “danken” і “dzięki” маюць аднолькавую індаеўрапейскую аснову, бо паходзяць з індаеўрапейскай моўнай сям’і.

“Аргументы и факты в Белоруссии”

Advertisements
This entry was posted in навучальныя матэрыялы and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s