ЦІ ЎСТАНУ…

Бацькі! Паслухайце!

Жывеце асцярожна,

У думках пра магчымую бяду,

А мне сумленне кажа: так няможна!

І з ім на кампраміс я не іду.

І у мяне, таксама, будуць дзеці,

І страшна будзе мне за іхні лёс.

Мне даражэй за Вас – няма у свеце

Нікога. Але я у поўны рост

Устану над сваім спрадвечным жахам –

Цяпер, не калі-небудзь, а цяпер.

А не змагу – даруйце мне, нашчадкі,

І продкі. Ўсе, хто верыў і не верыў…

 

Алена Церашкова

Advertisements
This entry was posted in Вершы and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s